تک پسر

تو وبلاگا ک میرم اکثرا گریه و زاری براهه ! اکثرا چیزای کوچیکو بزرگ میکنن و حسرت میخورن چه بچه مدرسیاش چ بزرگسالاش ! ممکن یکی از نداشتن پول بناله یکی از نداشتن عشق ! یکی از نداشتن یه عزیز یا هر چیزی ، همه اینام درده منم میدونم ، درد کسیم کوچیک نمیکنم و کوچیک نمیدونم چون خودم همشو تجربه کردم ولی یاد نگرفتیم با حقیقت کنار بیایم و نیمه پر لیوانم ببینیم ، یکی از بی پولی میناله من آدم میلیاردر میشناسم معده داغونه حتی غذام نمیتونه بخوره و لذت ببره و تویی ک پول نداری ولی سالمی و قدرشو نمیدونی ! متاسفانه زندگیامونو فقط از تو ظاهر داستان میبینیم و قضاوت میکنیم و قبطه میخوریم ...

آهنگ وبلاگاتون شبیه مراسم ختم ، مطالبتونم ک همش ناله و غم و غصه و ایناست ! مشکل از شماها نیست مشکل ذهنتونه ک نمیذاره شاد باشید و دنبال یه بهونه برای ناراحت بودن میگردید و فقط از کاش کاش کاش حرف میزنید و مطمئنم‌ اگ‌اون کاش ها رو هم داشتید باز برای یه کاش دیگه ناله میکردید ...

مثبت فک کنید بابا ، مگه چندبار زندگی میکنید ک میخواید با غم بگذرونیدش....