تک پسر

دیشب داشتم به بچه های بی سرپرست فک میکردم خصوصا به دخترایی که تو این وضعیت زندگی میکنن . بچه هایی که بخاطر نداشتن خانواده یا داشتن خانواده های بی کفایت دچار چنین زندگی سیاهی شدن ، کسایی که باید قید خیلی از چیزا رو بزنن و شاید متولد شدن که فقط قربانی باشن ...

تو بهزیستی زندگی میکنن ، شاید کمترین نیازشون مادیات باشه و مهمترین نیازشون مهر و محبتی باشه که هیچ وقت طعمشو نچشیدن ، طبیعتا این شرایط میتونه تو زندگی آینده و ازدواجشون هم تاثیر خیلی مخربی داشته باشه ، واقعا چرا باید یه عده فقط قربانی باشن ؟ اونم قربانی خطاها و اشتباهای دیگران ...

کاری از من بر نمیاد جز غصه خوردن و ناراحتی ...